داوود نوروزی به همان اندازه که در تیم جوانان استقلال درخشش دارد و برایشان امتیاز کسب کرده، در درس هم ساعی و پرتلاش است و چیزی کم نگذاشته. او حافظ قرآن هم هست.
محله شهید آوینی که در میان عموم مردم به گلشهر شهرت دارد، میزبان بخش زیادی از مهاجران افغانستانی است. برخی از مشهدیها به این محله کابل کوچولو هم میگویند. مهاجران در این محله احساس غربت نمیکنند. فراوانی مغازههای فروش لباس و غذای افغانستانی باعث شده این محله یکی از ظرفیتهای گردشگری مشهد باشد.
سفرهخانه شاکری در ردیف سمساریها و کهنهفروشهاست. قهوه خانهای که در دل خود کلکسیونی از سنگها و انگشترهای قدیمی جای داده است و حالا محلی معروف برای خریداران کشورهای حاشیه خلیج فارس شده است.
سیدعباس نیم قرن است که گره روی گره میزند و میبافد. او معتقد است قالیبافی هنر است؛ هرچند خیلیها قدر آن را نمیدانند و از آن حمایت نمیکنند. میگوید: ۵۰سال است صبح تا شبگره به تاوپود قالی میزنم.
نزدیک به سیسال است که فاطمه با معلولیت، کنار آمده و از دوران نوجوانی، مهارتها و علاقههایش را پیدا کرده است. او امروز یک ورزشکار، کنشگر اجتماعی و هنرمندی است که با هنر عروسکبافی، گاهی درآمدی هم دارد.
نابینایان مؤسسه خیریه «جابربن عبدالله انصاری» گلشهر میگویند از کمترین حقوق شهروندی محروم هستند. کمکهای نقدی ماهیانه، تقسیم بستههای معیشتی، اهدای لباسهای دست دوم و ...مهمترین کارهایی است که در این خیریه برای مددجویان انجام میشود.
احمد یوسفی طی چهارسال کتابفروشی در گلشهر از دوستیهایی میگوید که در مغازهاش شکل گرفته، برنامههایی که ایدهپردازی و اجرا شده، جروبحثهایی که بچهها در ثابتکردن اینکه کدام کتاب خواندنیتر است، باهم داشتهاند.
شاید پررنگترین ویژگی شهیدرضا فخریان ، مأخوذبهحیابودنش بود. هیچ وقت به یاد ندارم صدایش را برای کسی بلند کرده باشد. رفتارش مؤدبانه و متواضعانه بود. تعهد اخلاقی، آمادگی جسمانی، کاربلدی و خستگیناپذیری از دیگر شاخصههای شهید بود.